Stary Rzecki wychowywał Ignacego w kulcie Napoleona Bonaparte. To dzięki lekturom o francuskim przywódcy bohater nauczył się czytać i pisać. Portrety Napoleona zdobiły skromne, 2 pokojowe mieszkanie na Starym Mieście. W końcu dzieje rodziny cesarskiej były głównym tematem rozmów ojca i jego przyjaciół w domu. Wedle powyższych argumentów stwierdzam, że jako bohater literacki, posiada on zarówno cechy romantyka, jak i pozytywisty. Dlatego też, nie podejmę się jednoznacznego określenia, czy Stanisława Wokulskiego można nazwać antybohaterem. Niewątpliwie wiele cech wskazuje na to, że jest Pan romantykiem. Choćby to, że jest Pan, Szanowny Panie, jednostka wybitną, nieprzeciętną, zdolną do wielkich czynów. Są to cechy typowe dla romantyka. Działał Pan w konspiracji, brał udział w powstaniu styczniowym, w wyniku tego wywieziono Pana na Sybir. Pana losy do tego momentu Ma on w sobie coś z pozytywisty i coś z romantyka. Te dwie przeciwstawne cechy osobowości łączą się w nim i powodują, że jest postacią bardzo ciekawą. Do cech pozytywisty należy na pewno sposób w jaki Wokulski myśli o nauce: bardzo ją docenia, sam dużo się kształcił. Jednak- o czym świadczy postać Wokulskiego, a przede wszystkim Ochockiego- dla postępowców, dla ludzi chcących poświęcić się dla rozwoju ludzkości w Polsce także nie ma miejsca. Są uważani za szarlatanów, żyją w biedzie, nie mają warunków do realizowania swoich idei i wynalazków. Z czasem sklep Wokulskiego zdobywa świetną renomę, a sam bohater dochodzi do wielkiego majątku biorąc udział w handlu w czasie wojny Rosji z Turcją. I w momencie, gdy wydaje się już, że romantyzm wywietrzał bohaterowi z głowy na dobre, pojawia się na horyzoncie Izabela Łęcka- piękna arystokratka. Stanisław Wokulski to postać na wskroś tragiczna. Przede wszystkim jest rozdarty między ideałami romantyka i pozytywisty. Doktor Szuman mówi o nim: „Stopiło się w nim dwu ludzi: romantyk sprzed roku sześćdziesiątego i pozytywista z siedemdziesiątego. To, co dla patrzących jest sprzeczne, w nim samym jest najzupełniej I rzeczywiście, w jego postaci możemy znaleźć zarówno cechy, romantyczne, jak i pozytywistyczne. Podstawową cechą romantyczną jest miłość, miłość szalona, maniakalna, taka, dla której Wokulski jest gotowy zrobić wszystko. Do innych należą: udział w zrywie narodowym oraz niepewność jego dalszych losów. Komentarze. Paryż lat siedemdziesiątych dziewiętnastego wieku w utworze Bolesława Prusa pt. "Lalka" pojawia się jedynie epizodycznie w historii losów głównego bohatera. Zrozpaczony Stanisław Wokulski, po odrzuceniu przez jego wybrankę serca, Izabelę Łęcką, wyrusza w podróż do Francji i trafia do stolicy tego kraju. Sep 28, 2022 · Stanisław Wokulski łączy bowiem w sobie cechy zarówno romantyka, jak i pozytywisty, które nieustannie toczą w nim walkę o dominację. Stanisław Wokulski żyje w czasach pozytywizmu, ale wychował się jeszcze w ostatnich momentach życia romantyzmu, czytywał także dzieła twórców tamtej epoki, na przykład Adama Mickiewicza. qEHYo.